Artykuły

W tym dziale znajdziecie Państwo różne artykuły związane z Indiami. Zapraszamy także Autorów do nadsyłania artykułów. Po ich zaakceptowaniu możemy je zamieścić w jednym z działów. Nadsyłane artykuły powinny poszerzać dotychczasową wiedzę dotyczącą nauk indyjskich i opierać się na wiarygodnych źródłach. 

Historia jogi w Polsce. Wincenty Lutosławski (1863 – 1954)

Artykuł wcześniej opublikowany jako: Ruciński F.: Historia jogi w Polsce. Wincenty Lutosławski. „Yoga & Ayurveda” 2016, nr 2.
(Tutaj z drobnymi zmianami).

Święte pouczenie o Słońcu czyli Suryopaniszat

"Słońce jest Jaźnią całego świata.
Ze Słońca rodzą się, zaiste, żywe istoty.
Ze Słońca ofiara, Deszcz (Pardżanja = Perkun), pożywienie i dusza.
Pokłon Ci Aditjo, Synu Bezkresu!
Ty jesteś naocznym sprawcą czynów,
Ty jesteś naocznym Brahmanem – tym który się rozszerza,
Ty jesteś naocznym Wisznu – tym, który przenika,
Ty jesteś naocznym Rudrą – tym, który gromki dźwięk wydobywa,
Ty jesteś naocznym Ryczem (Rygwedą) – hymnem pochwalnym,
Ty jesteś naocznym Jadżusem (Jadżurwedą) – hymnem ofiarnym,
Ty jesteś naoczną Samą (Samawedą) – hymnem-pieśnią,
Ty jesteś naocznym Atharwanem (Atharwawedą) – hymnem-zaklęciem.
Ze Słońca rodzi się Wiatr,
Ze Słońca rodzi się Ziemia,
Ze Słońca rodzą się Wody,
Ze Słońca Ogień się rodzi.
Ze Słońca Przestwór i kierunki w przestrzeni się rodzą,
Ze Słońca Bogowie – świetliści się rodzą,
Ze Słońca Wedy powstają,
Zaiste, takie właśnie Słońce, tę oto tarczę rozpala.
Tamto Słońce to Bahman, który się rozszerza,
Słonce jest wewnętrzną strukturą człowieka –
umysłem, rozumem, świadomością, tożsamością,
Słońce zaiste jest tchnieniem życiowym, które wszędzie się rozchodzi,
i tchnieniem życiowym, które integruje,
i tchnieniem życiowym, które w górę płynie,
i tchnieniem życiowym, które do dołu ciągnie,

Elementarne strofy filozofii sankhji - przekład, objaśnienia, tekst sanskrycki

 Kilka słów o tekście:

"Sankhjakarika" (Sāṅkhya-kārikā, सांख्यकारिका), czyli "Elementarne strofy filozofii sankhji" napisana przez bliżej nieznanego mędrca Iśwarakrysznę, jest podstawowym  podręcznikiem staroindyjskiej szkoły filozoficznej, zwanej 'sankhją'. Zachodni badacze datują ten tekst na ok. IV w. po Chr., choć datowanie to jest tylko hipotetyczne. Ponieważ zarówno praktyka mistyczna Buddhy Śakjamuniego (np. prawda o cierpieniu itd.) jak i starożytnej jogi, ma swe korzenie w sankhji, trudno wątpić, żeby przedstawiona tu filozofia nie miała co najmniej 2500 lat. Filozofię sankhji w całości przyjmuje Patańdżali w swych 'Jogasutrach', podstawowym traktacie z jogi. Stanowi także filozoficzną podstawę staroindyjskiej medycyny (ajurweda) i wielu ważnych systemów filozoficznych, m.in. wedanty i rozmaitych szkół  tantrycznych i mistycznych.Trudno przecenić znaczenie tego tekstu.

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część I, od a अ do au औ (samogłoski)

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (), ā (), i (), ī (), u (

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część II, od k क do n न

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (), ā (), i (), ī (), u (

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część III, od p प do m म

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (), ā (), i (), ī (), u (

Słownik hindi / sanskrycko - polski, część IV: od y य do h ह

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (), ā (), i (), ī (), u (

Starożytna inskrypcja Czandragupty II na żelaznej kolumnie przy Qutb Minar w Delhi

Żelazna nierdzewna kolumna, która stoi koło Qutb Minar w Delhi, wykonana w IV wieku, była 'Proporcem Wisznu' (Viṣṇu-dhvaja), ustanowionym na górze 'Wisznupada' (górze Stóp Wisznu) przez Czandraguptę Wikramaditję (IV w.?). Świadczy o tym wyryta na niej inskrypcja sanskrycka w piśmie guptyjskim używanym w IV w n.e.. Górna część z rzeźbą Garudy (Orła, będącego wierzchowcem Wisznu) została zniszczon przez Muhammada Ghoriego lub jego sługę (i następcę) Qutub ud-din Aibaka po zdobyciu przez nich Delhi w 1192 r.

Takie same proporce Wisznu z rzeźbą Garudy stawiano w okresie panowania dynastii Guptów także przy wejściu do innych kamiennych świątyń Wisznu w Indiach, np. w Avantipore w Kaszmirze. Poniżej zamieszczam transkrypcję z pisma guptyjskiego na pismo devanagari (używane obecnie dla sanskrytu) wyrytej na żelaznej nierdzewnej kolumnie inskrypcji oraz dokładny jej przekład: 

Słownik hindi-polski część II ( प - ह)

Słownik hindi-polski, część II, od प pa do ह ha

(aktualizacja 16 stycznia 2020, obecnie ok. 2000 haseł)

Skróty pochodzeń wyrazów: H – język hindi, S – sanskryt, U – język urdu, P – język perski, A – język arabski, T – język turecki, E, ang. – angielski, B – język bengalski, M – język marathi, D – języki drawidyjskie, reg. regionalne  (w nawiasie czasem podaję region: Av - awadhi, Braj - bradźbhasza), > kierunek pochodzenia wyrazu. Skróty inne: adj. – przymiotnik, adv. – przysłówek, m. –  rzeczownik w rodzaju męskim, ż. – rzeczownik w rodzaju żeńskim, p. /  cz.p.– czasownik przechodni, n. /  cz.n.– czasownik nieprzechodni, l.mn. – liczba mnoga, por. – porównaj z podobnym innym wyrazem, często bliskoznacznym.    

Słownik hindi-polski część I (अ - न)

Słownik hindi-polski, część I, od अ a do न na 

(aktualizacja 16 stycznia 2020, obecnie ok. 2000 haseł)

Skróty pochodzeń wyrazów: H – język hindi, S – sanskryt, U – język urdu, P – język perski, A – język arabski, T – język turecki, E, ang. – angielski, B – język bengalski, M – język marathi, D – języki drawidyjskie, reg. regionalne  (w nawiasie czasem podaję region: Av. - awadhi, Braj - bradźbhasza), Pk - prakryt. > kierunek pochodzenia wyrazu. Skróty inne: adj. – przymiotnik, adv. – przysłówek, m. –  rzeczownik w rodzaju męskim, ż. – rzeczownik w rodzaju żeńskim, p. /  cz.p.– czasownik przechodni, n. /  cz.n.– czasownik nieprzechodni, l.mn. – liczba mnoga, por. – porównaj z podobnym innym wyrazem, często bliskoznacznym.  

Strony