Artykuły

W tym dziale znajdziecie Państwo różne artykuły związane z Indiami. Zapraszamy także Autorów do nadsyłania artykułów. Po ich zaakceptowaniu możemy je zamieścić w jednym z działów. Nadsyłane artykuły powinny poszerzać dotychczasową wiedzę dotyczącą nauk indyjskich i opierać się na wiarygodnych źródłach. 

Historia jogi w Polsce. Wincenty Lutosławski (1863 – 1954)

Artykuł wcześniej opublikowany jako: Ruciński F.: Historia jogi w Polsce. Wincenty Lutosławski. „Yoga & Ayurveda” 2016, nr 2.
(Tutaj z drobnymi zmianami).

Święte pouczenie o Słońcu czyli Suryopaniszat

"Słońce jest Jaźnią całego świata.
Ze Słońca rodzą się, zaiste, żywe istoty.
Ze Słońca ofiara, Deszcz (Pardżanja = Perkun), pożywienie i dusza.
Pokłon Ci Aditjo, Synu Bezkresu!
Ty jesteś naocznym sprawcą czynów,
Ty jesteś naocznym Brahmanem – tym który się rozszerza,
Ty jesteś naocznym Wisznu – tym, który przenika,
Ty jesteś naocznym Rudrą – tym, który gromki dźwięk wydobywa,
Ty jesteś naocznym Ryczem (Rygwedą) – hymnem pochwalnym,
Ty jesteś naocznym Jadżusem (Jadżurwedą) – hymnem ofiarnym,
Ty jesteś naoczną Samą (Samawedą) – hymnem-pieśnią,
Ty jesteś naocznym Atharwanem (Atharwawedą) – hymnem-zaklęciem.
Ze Słońca rodzi się Wiatr,
Ze Słońca rodzi się Ziemia,
Ze Słońca rodzą się Wody,
Ze Słońca Ogień się rodzi.
Ze Słońca Przestwór i kierunki w przestrzeni się rodzą,
Ze Słońca Bogowie – świetliści się rodzą,
Ze Słońca Wedy powstają,
Zaiste, takie właśnie Słońce, tę oto tarczę rozpala.
Tamto Słońce to Bahman, który się rozszerza,
Słonce jest wewnętrzną strukturą człowieka –
umysłem, rozumem, świadomością, tożsamością,
Słońce zaiste jest tchnieniem życiowym, które wszędzie się rozchodzi,
i tchnieniem życiowym, które integruje,
i tchnieniem życiowym, które w górę płynie,
i tchnieniem życiowym, które do dołu ciągnie,

Elementarne strofy filozofii sankhji - przekład, objaśnienia, tekst sanskrycki

 Kilka słów o tekście:

"Sankhjakarika" (Sāṅkhya-kārikā, सांख्यकारिका), czyli "Elementarne strofy filozofii sankhji" napisana przez bliżej nieznanego mędrca Iśwarakrysznę, jest podstawowym  podręcznikiem staroindyjskiej szkoły filozoficznej, zwanej 'sankhją'. Zachodni badacze datują ten tekst na ok. I-IV w. po Chr. Ponieważ zarówno praktyka mistyczna Buddhy Śakjamuniego (np. prawda o cierpieniu itd.) jak i starożytnej jogi, ma swe korzenie w sankhji, trudno wątpić, żeby przedstawiona tu filozofia nie miała co najmniej 2500 lat. Filozofię sankhji w całości przyjmuje Patańdżali w swych 'Jogasutrach', podstawowym traktacie z jogi. Stanowi także filozoficzną podstawę staroindyjskiej medycyny (ajurweda) i wielu ważnych systemów filozoficznych, m.in. wedanty i rozmaitych szkół  tantrycznych i mistycznych.Trudno przecenić znaczenie tego tekstu.

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część I, od a अ do au औ (samogłoski)

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (), ā (), i (), ī (), u (

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część II, od k क do n न

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (), ā (), i (), ī (), u (

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część III, od p प do m म

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (), ā (), i (), ī (), u (

Słownik hindi / sanskrycko - polski, część IV: od y य do h ह

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (), ā (), i (), ī (), u (

Starożytna inskrypcja Czandragupty II na żelaznej kolumnie przy Qutb Minar w Delhi

Żelazna nierdzewna kolumna, która stoi koło Qutb Minar w Delhi, wykonana w IV wieku, była 'Proporcem Wisznu' (Viṣṇu-dhvaja), ustanowionym na górze 'Wisznupada' (górze Stóp Wisznu) przez Czandraguptę Wikramaditję (IV w.?). Świadczy o tym wyryta na niej inskrypcja sanskrycka w piśmie guptyjskim używanym w IV w n.e.. Górna część z rzeźbą Garudy (Orła, będącego wierzchowcem Wisznu) została zniszczon przez Muhammada Ghoriego lub jego sługę (i następcę) Qutub ud-din Aibaka po zdobyciu przez nich Delhi w 1192 r.

Takie same proporce Wisznu z rzeźbą Garudy stawiano w okresie panowania dynastii Guptów także przy wejściu do innych kamiennych świątyń Wisznu w Indiach, np. w Avantipore w Kaszmirze. Poniżej zamieszczam transkrypcję z pisma guptyjskiego na pismo devanagari (używane obecnie dla sanskrytu) wyrytej na żelaznej nierdzewnej kolumnie inskrypcji oraz dokładny jej przekład: 

Słownik hindi-polski część II ( प - ह)

Słownik hindi-polski, część II, od प pa do ह ha

(aktualizacja 16 stycznia 2020, obecnie ok. 2000 haseł)

Skróty pochodzeń wyrazów: H – język hindi, S – sanskryt, U – język urdu, P – język perski, A – język arabski, T – język turecki, E, ang. – angielski, B – język bengalski, M – język marathi, D – języki drawidyjskie, reg. regionalne  (w nawiasie czasem podaję region: Av - awadhi, Braj - bradźbhasza), > kierunek pochodzenia wyrazu. Skróty inne: adj. – przymiotnik, adv. – przysłówek, m. –  rzeczownik w rodzaju męskim, ż. – rzeczownik w rodzaju żeńskim, p. /  cz.p.– czasownik przechodni, n. /  cz.n.– czasownik nieprzechodni, l.mn. – liczba mnoga, por. – porównaj z podobnym innym wyrazem, często bliskoznacznym.    

Słownik hindi-polski część I (अ - न)

Słownik hindi-polski, część I, od अ a do न na 

(aktualizacja 16 stycznia 2020, obecnie ok. 2000 haseł)

Skróty pochodzeń wyrazów: H – język hindi, S – sanskryt, U – język urdu, P – język perski, A – język arabski, T – język turecki, E, ang. – angielski, B – język bengalski, M – język marathi, D – języki drawidyjskie, reg. regionalne  (w nawiasie czasem podaję region: Av. - awadhi, Braj - bradźbhasza), Pk - prakryt. > kierunek pochodzenia wyrazu. Skróty inne: adj. – przymiotnik, adv. – przysłówek, m. –  rzeczownik w rodzaju męskim, ż. – rzeczownik w rodzaju żeńskim, p. /  cz.p.– czasownik przechodni, n. /  cz.n.– czasownik nieprzechodni, l.mn. – liczba mnoga, por. – porównaj z podobnym innym wyrazem, często bliskoznacznym.  

Strony