Artykuły

W tym dziale znajdziecie Państwo różne artykuły związane z Indiami. Zapraszamy także Autorów do nadsyłania artykułów. Po ich zaakceptowaniu możemy je zamieścić w jednym z działów. Nadsyłane artykuły powinny poszerzać dotychczasową wiedzę dotyczącą nauk indyjskich i opierać się na wiarygodnych źródłach. 

Co to jest „Himalajska joga?"

Co to jest „himalajska joga?”

(zawiera tłumaczenie i parafrazę fragmentu książki czcigodnego Swamiego Vedy Bharatiego pt. „Himalajska tradycja jogicznej medytacji” („The Himalayan Tradition of Yoga Meditation”) 

Tego określenia użył Swami Rama, gdy mówił o jodze, przekazywanej przez różnych joginów praktykujących w jaskiniach i pustelniach Himalajów. Swami Rama, był założycielem Himalayan Institute Hospital Trust (https://himalayaninstitute.org/presenter/swami-rama), a także inspiratorem do poszukiwań autentycznej tradycji jogi. Od dziecka praktykował jogę, potem został swamim (zakonnikiem) linii Siankaraczarii, a swoją drogę i spotkania z mistrzami Himalajów opisał w książce „Żyjąc wśród himalajskich mistrzów” (dostępnej w przekładzie polskim, Wydawnictwo „Limbus”). Los rzucił go na Zachód, gdzie publicznie interpretował tradycyjną mądrość w świetle współczesnych nauki. W swych podróżach po świecie nauczał praktyk jogi, które zaczął nazywać „Himalajską jogą” albo „Jogą himalajskich mistrzów”. 

FILOZOFIA AJURWEDY I ZDROWEGO ŻYCIA

FILOZOFIA AJURWEDY I ZDROWEGO ŻYCIA

Uzupełniony i wyjaśniony przekład z hindi wykładu dra Jayanta Kumara Bhaduriego, nauczyciela Bhrygu jogi i doktora ajurwedy, wygłoszonego podczas wzyty w Polsce w czerwcu 2015 roku 

„Najważniejszymi księgami hinduizmu są cztery Wedy: 1) Rygweda (Ṛgveda), 2) Jadżurweda (Yajurveda), 3) Samaweda (Sāmaveda) i 4) Atharwaweda (Atharvaveda). W ostatniej z nich, Atharwawedzie, dwóch mędrców (poetów, ryszich), Atharwan i Angiras, opisało metody leczenia za pomocą mantr, ziół i kamieni szlachetnych. Atharwan leczył za pomocą mantr, Angiras za pomocą za pomocą ziół i kamieni. Innym imieniem Atharwana jest Bhrygu. Z nauk Angirasa i Atharwana (Bhrygu) rozwinęła się ajurweda, czyli wiedza o życiu (āyus). 

Ajurweda (āyurveda) jest 'upawedą' (upaveda), czyli Wedą uzupełniającą Atharwawedę. Jest nauką o życiu (āyu, āyus[1]) definiowanym w tekstach ajurwedycznych jako „to, co się odbywa w połączeniu duszy z pięcioma żywiołami”, tj. ziemią, wodą, ogniem, wiatrem (powietrzem) i przestrzenią (eterem). Jest to wiedza o utrzymaniu zdrowia i przedłużaniu życia. 

Historia jogi w Polsce. Wincenty Lutosławski

Artykuł wcześniej opublikowany jako: Historia jogi w Polsce. Wincenty Lutosławski. „Yoga & Ayurveda” 2016, nr 2.
(Tutaj z drobnymi zmianami).

Pouczenie o Słońcu czyli Surjopaniszat

"Pouczenie o Słońcu", czyli Surjopaniszad (Sūryopaniṣat), zaliczane jest do bramińskiej tradycji powiązanej z Atharwawedą, jedną z czterech Wed. Czas powstania tego upaniszadu jest zupełnie nieznany. Styl wskazuje na okres dominującej kultury wedyjskiego w Indiach, a więc na okres między 1000 r. p.n.e. a 1000 r. n.e. Niektórzy badacze uważają, że upaniszad nie powinien być starszy niż III wiek n.e. Tzw. "wiedza słoneczna" w Indiach była kultywowana w początkach pierszego tysiąclecia, a także Atharwaweda wtedy inspirowała rozwój nowych nurtów, znanych jako tantryczne. Stąd możemy przyjąć, że jest to upaniszad z pierwszej połowy I tysiąclecia po Chr. 

Strofy filozofii sankhji (Sāṅkhya-kārikā) - przekład, objaśnienia, tekst sanskrycki

 Kilka słów o tekście:

"Sankhjakarika" (Sāṅkhya-kārikā, सांख्यकारिका), czyli "Elementarne strofy filozofii sankhji" napisana przez bliżej nieznanego mędrca Iśwarakrysznę, jest podstawowym  podręcznikiem staroindyjskiej szkoły filozoficznej, zwanej sankhją (sāṅkhyā). Zachodni badacze datują Sankhjakarikę na ok. I-IV w. po Chr. Ponieważ zarówno praktyka mistyczna Buddhy Śakjamuniego (np. prawda o cierpieniu itd.) jak i starożytnej jogi, ma swe korzenie w sankhji, trudno wątpić, żeby przedstawiona tu filozofia nie miała co najmniej 2500 lat. Filozofię sankhji w całości przyjmuje Patańdżali w swych 'Jogasutrach', podstawowym traktacie z jogi. Stanowi także filozoficzną podstawę staroindyjskiej medycyny (ajurweda) i wielu ważnych systemów filozoficznych, m.in. wedanty i rozmaitych szkół  tantrycznych i mistycznych.Trudno przecenić znaczenie tego tekstu.

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część I, od a अ do au औ (samogłoski)

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (अ), ā (आ), i (इ), ī (ई), u (उ

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część II, od k क do n न

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (अ), ā (आ), i (इ), ī (ई), u (उ

Słownik hindi / sanskrycko - polski. Część III, od p प do m म

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (अ), ā (आ), i (इ), ī (ई), u (उ

Słownik hindi / sanskrycko - polski, część IV: od y य do h ह

Zawiera około 4000 wybranych słów sanskryckich używanych we współczesnym języku hindi. Hasła ułożone są według następującej kolejności, zgodnie z alfabetem dewanagari: aṁ (अं), a (अ), ā (आ), i (इ), ī (ई), u (उ

Starożytna inskrypcja Czandragupty II na żelaznej kolumnie przy Qutb Minar w Delhi

Sławna żelazna kolumna, będąca cudem starożytnej technologii, gdyż od prawie dwóch tysięcy lat nie została pokryta ani milimetrem rdzy, po dziś dzień stoi koło 'minaretu' zwanego 'Qutb Minar' w sercu Delhi. Wykonana w IV wieku, w rzeczywostości była 'Proporcem Wisznu' (Viṣṇu-dhvaja), ustanowionym na górze 'Wisznupada' (górze Stóp Wisznu) przez Czandraguptę Wikramaditję. Świadczy o tym wyryta na niej w piśmie guptyjskim, używanym w IV w n.e., inskrypcja sanskrycka. Górna część kolumny mająca rzeźbę Garudy (Orła, będącego wierzchowcem Wisznu), została zniszczon przez Muhammada Ghoriego lub jego sługę (i następcę) Qutub ud-din Aibaka, pierwszych najeźdźcwó muzułmańskich, którzy w roku 1192 zdobyli Delhi, rozpoczynając 600-letnią dominację muzułmanów w Indiach. Przez nich została zniszczona też otaczająca kolumnę świątynia Wisznu, której rzeźby do tej pory są widoczne na murach.

Strony